برگی از یاد واره های تلخ وشیرین تاریخ

    avatar
    admin
    Admin

    تعداد پستها : 7123
    Registration date : 2007-06-20
    20181130

    برگی از یاد واره های تلخ وشیرین تاریخ Empty برگی از یاد واره های تلخ وشیرین تاریخ

    پست  admin

    برگی از یاد واره های تلخ وشیرین تاریخ Ouo_iu10

    عبدالوکیل کوچی
    برگی از یاد واره های تلخ وشیرین تاریخ
    از دفتر چه خاطرات
    قسمت پنجم
    بتاریخ نهم قوس سال ۱۳۴۵ خورشیدی درست ساعت ده بجه قبل از ظهر با همصنفانم مصروف حل سوالات امتحان سالانه بودیم کمی دور تر صدای دادخواهانه محصلین پوهنتون کابل در فضا طنین انداز بود تا اینکه شرکت کننده گان مظاهره داخل صحن دارالمعلمین شده ومحصلین دارالمعلمین را به مظاهره دعوت کردند. مدیر مکتب محمد سالم مسعودی بآنکه پسانها تغیر جهت داده بود اما در آنزمان مواضع اصولی وانقلابی داشت و با پشتیبانی از مظاهره دانشگاه کابل محصلین دارالمعلمین را به جمع مظاهره هدایت کرد و گفت پارچه های امتحان را بالای میز گذاشته خود به مظاهره بپیوندید. آنگاه من به همراهی دیگر همصنفان بصفوف مظاهره پیوستیم مظاهره بدفاع از رهبری حزب دموکراتیک خلق افغانستان و شخص زنده یاد ببرک کارمل بزرگ راه اندازی شده بود که با همراهی مکاتب تخنیک ثانوی، لیسه غازی، حبیبیه، مکتب های سپورت ومیخانیکی و کارگران فابریکات جنگلک و حجاری ونجاری صف مظاهرات گسترده و طولانی گردید که با شعارهای مرگ بر ارتجاع واستبداد و زنده باد رفیق ببرک کارمل، زنده باد حزب دموکراتیک خلق افغانستان و زنده باد آزادی، صلح ودموکراسی همراهی میشد، تا آنکه شرکت کننده گان مظاهره در مقابل شفاخانه صدری ابن سینا تجمع بزرگی را برپا کردند درین میان پس از قرائت پیام زنده یاد ببرک کارمل توسط محترم نور احمد نور زنده، یاد داکتر اناهیتا راتبزاد با سخنرانی پرشور و آتشین خویش صدای اعتراض و داد خواهی را بلند نموده وبه تعقیب آن مرحوم داکتر نجیب اله وعبدالوکیل با سخنرانی های شان حملات ارتجاعی عمال سلطنت را محکوم نمودند. پس از آن مظاهره  برغم موانع و برخورد پلیس راه جاده میوند را در پیش گرفت و با توقف در میدانی منار یادگار زنده یاد  تهذیب با بیانات پرشور وانقلابی حملات ارتجاعی عمال سلطنت را محکوم نمود ودر قسمت پل باغ عمومی جاده بروی مظاهره با تانکهای غول پیکر مسدود شد و در مقابل مکتب میخانیکی کابل با قرائت قطعنامه مظاهره  بپایان رسید .
    حزب با انجام کار توضیحی در باره ماهیت سیاستهای مترقی حزب، افشای سیاستهای حکومتها در دفاع از منافع و مواضع اجتماعی طبقات در مقابل محافل حاکمه ارتجاعی در کشور، جلب توده های مردم بسوی حزب، تشکیل جبهه متحد ملی و کسب رای پارالمان بود که ببرک کارمل منحیث نماینده فرکسیونی پارلمانی حزب در جلسات شورا حین بررسی مسله رای اعتماد پرده از روی خیانتهای سردم داران حکومت های مستبد و ارتجاعی بر داشته وحکومات وقت را مورد انتقاد شدید قرار میداد. بیانیه پارلمانی  ببرک کارمل  از پشت بلند گوی شورا که از طریق را دیو در سراسر کشور پخش میشد حلقات برون از پارالمان را بلرزه در آورده بود وبه تکانه نیرومند ی برای مبارزه بعدی مبارزین ترقیخواه مبدل گردید.
    معهذا نماینده گان نیروهای ارتجاع واستبداد مترصد فرصت بودند تا اینکه حادثه حمله فزیکی تاریخی ۳۰ نوامبر ۱۹۶۶ را علیه فرکسیون پارالمانی حزب سازماندهی نمودند.
    بآنهم زنده یاد ببرک کارمل در زمان رای گیری حکومت دکتور عبدالظاهر بیانیه تاریخی خود را در فضای احتناق وپیگرد شدید ارتجاع وضبت احوالات وقت با شجاعت و بدون ترس بیان نمود که به چند جمله کوتاه آن بسنده میکنیم:
    « ... افغانستان را یک مرحله تاریخی عقب انداختند وتا حال تکیه گاه شریر طبقات حاکم وحکومتهای جفاکار افغانستان را تشکیل دادند ....... بدین جهت ما در برابر تمام حکومتهای افغانستان بی اعتمادی صریح وقاطع خود را اعلان کرده ایم و بحکم و ارادۀ خلق افغانستان به حکومت شما نیز آقای عبدالظاهر رای اعتماد نمیدهیم.
    چند سال بعد در دوره بعدی انتخابات پارلمانی، اینجانب در جریان سفر کاری حزبی به شهر کابل که مصادف بود بروز جمعه در جریان کمپاین انتخاباتی تمام رفقای همراه با زنده یاد ببرک کارمل بزرگ در منطقه ده افغانان وسرک کاه فروشی، جهت ادای نماز جمعه وارد مسجد شدیم. در وقت ادای نماز جمعه اتفاقاً بنده در پهلوی زنده یاد کارمل بزرگ در صف اول نماز قرارداشتم، صادقانه باید گفت در همان لحظه رفیق کارمل متوجه شد که اینجانب با سر برهنه ایستاده ام فوراً کلاه دست بافت نازکی را از جیب کشیده بادستان خود بسرم گذاشت  و پس از ادای نماز سخنرانی خردمندانه اش را با کلمه بسم الله الرحمن الرحیم آغاز کرد و گفت اینجا مکان مقدس اسلام است و در باره آیت شریف « وامرهم شورا بینهم » و ارزشهای دینی مشوره، همبستگی و تفاهم جمعی صحبت نمود که همه حاضرین مرهون شنیدن آن شدند. درین میان یکی دو نفر از گروه ترقیخواهان مخالف سوالات تند و شدیدی ارایه داشتند که با حوصله مندی رهبرانه زنده یاد ببرک کارمل بزرگ پاسخ داده شد.
    در سال ۱۳۵۱ خورشیدی زمانیکه معلم مکتب ابتداییه رحمن خیل ولایت کاپیسا بودم رادیوی خودرا بمنظور شنیدن بیانیه پارلمانی رفیق کارمل بزرگ در مکتب با خود داشتم و بیانیه را همراه رفقا و شاگردان مکتب با دقت می شنیدیم .که ناگهان آمر مکتب  با شتاب وهیجان رادیو را خاموش کرد وبا خود برد. ساعتی بعد مرا به حضور والی وقت احضارکردند وپس از تهدیدات نصرت اله ملکیار والی کاپیسا بیکی از مکاتب دوردست کوهبند تبدیل شدم که با پای پیاده پانزده کیلومتر مصافه را در بر میگرفت. به این ترتیب افتخاراتی را از سرباز بودنم درحزب قهرمانان وپرچمداران دموکراتیک خلق افغانستان نصیب شدم که به آن میبالم . ختم بخش پنجم
    مُشاطرة هذه المقالة على: diggdeliciousredditstumbleuponslashdotyahoogooglelive

    لا يوجد حالياً أي تعليق


      اكنون السبت 24 أغسطس 2019 - 23:39 ميباشد